GİRESUN’DA ÖLÇÜSÜZ SEVMEK .

Yazar Uğur TAMDOĞAN Perşembe, 04 Mart 2010 02:21

KISA kısa söylenmiş sözler insanı uzun uzun düşündürmeye yarıyor…  

Bir cümle var ki en sevdiğim; en beğendiğim. ”Sevmenin ölçüsü ölçüsüz sevmektir ” Ölçüsüz sevmek! Söylenmesi kolay fakat öylesi ölçüsüz sevmesi ne kadar zor. Annenin, babanın çocuklarına karşı sevgisinde bunu ancak görebilirsiniz. Evlada karşı ölçüsüz sevgi, şüphesiz bir tabiat vergisidir. Onun için bununla övünmeye lüzum yok. Tabiatın verdiğini biz zaten içimizden söküp atamıyoruz…

Ama bizi asıl insan eden sonradan edindiğimiz hasletler değil mi? Çocuklarımızdan, yakınlarımızdan, tutkun olduklarımızdan başka herkesi; dairede karşımızda masada oturanı, çalıştığımız yerde aynı işte çalıştığımız insanı, mülki amirlerini  ve nihayet sokaktan geçen, bizden çok uzak yerlerde oturan, yüzlerini bile göremediğimiz insanları sevebiliyor, bu insanlara karşı içimizde yerleşen sevgiyi ölçüsüz tutabiliyor muyuz? İşte asıl mesele budur.  Ancak insanlara karşı böyle bir sevgi ile dolu olduğumuz zaman geliştirip,  güzelleşebiliriz memleketimizi…

Ama ne yazık ki, çoğu zaman bunu yapabileceğimizi iddia edecek durumda görünmüyoruz. Etrafınıza şöyle bir bakınız Giresunlular.  Ne kadar sevmediniz insan var! Hatta daha fenası sevdiğinizi zannettiğiniz insanları bile hakiki manasında sevmediğinizi göreceksiniz. Çünkü fırsat düşünce onun aleyhinde konuşmalarınız, onları yermeniz, onlara kötülük etmekten kendinizi alamamanız, sevdiğinizi sandığınız bu insanları aslında sevmediğinizi ortaya koyar. Etrafınıza bir kere daha bakanız! Birbirlerinin arkasından konuşan, hatta düşmanca birbirlerinin üzerine yürümekten kendilerini alamayan ne kadar insanımız var!  Bazen düşmanlık hisleriyle o kadar dolu oluyoruz ki, “Birlik beraberlik olalım nutukları bile bir kulaktan girip diğerinden çıkıyor…  

Tuhaf bir sevgi anlayışımız var.  İnsanlar sevgiye muhtaç oldukları için sevgiye alet olarak kullananlar başkalarına kötülük yapanlarda var. Sevdiğini söyleyerek aldatılmış, hatta perişan etmiş ne kadar insan bilirsiniz?  Sevginin var olduğunu sanıp üzerine atılmak, sonra olmadığını görmek insanları perişan etmeye yeterli gelir.  Düşmanlığını bile sevgi namına yapanlar oluyor burada.  Ama bunu yapanların yüreklerindeki sevginin gerçek bir sevgi olduğuna inanmamalı. Onun için sevgiyi hiçbir zaman alet olarak kullanmamalı, ölçüsüz sevebilmeliyiz.  Asıl seven insan tıpkı çocuklarını seven ana-baba gibi sevgilerine sınır koymazlar. “ Ben seni şuraya kadar severim, sonra benden sevgi bekleme”  diyen insanın yüreğindeki sevgi gerçek sevgi değildir; ancak hesaplı bir sevgidir.  Hesaplı sevginin de on paralık değeri yoktur. Ha olmuş, ha olmamış hepsi bir.  Gerçek iyi insan herkesi sever, hiç kimse için bir fenalık düşünmek aklına gelmez. Böyle olabildiğimiz zaman sevginin bir değeri vardır. Ölçülü sevgi ise bir alış verişten ibaret kalır…

Tıpkı tuhaf bir şekilde buralarda fazlasıyla bir alışveriş olduğu gibi…  

Uğur TAMDOĞAN